De novo na CASA DO ROMUALDO abrimos a tempada de Celebrar o cariño, a amizade, os camiños da vida xa compartidos e tamén, os do porvir. Como estes tempos son de culler e de coller ... os ósos coas mans e saborealos canda a persoas que ben queres, un bo xeito é quedar para vir degustar o caldo de ósos canda outros saborosos manxares e viñolvidables caldos da nosa terra.
No Concello lugués de Taboada, polas terras da Ulloa e da Ribeira Sacra, reforzamos a celebración do entroido convidando a quen aquí acode, a sentarse á mesa en saborosa e xenerosa irmandade.
Nestes tempos nos que o frío convida a achegarse á humana xente, sentarse ao pé da lareira e ao redor das mesas familiares, en Taboada o conforto entra no corpo, sobre todo, grazas ao noso esgrevio e sublime caldo de ósos.
Din que é prato de culler, e abofé que o é; mais tamén o é de coller...
De coller o óso coas mans, achegándoo como para bicalo, tentando que beizos, lingua e dentes se vaian apropiando a gusto das distintas texturas e sabores, xoias que o tesouro da soá amorea sobre si.
Como se estivésedes a gozar do xogo da sedución, estas carnes aparentan querer manterse unidas, opoñendo apenas resistencia, agardando tan só entregárense “a gusto”*.
Coa culler, e a xeito de apaixoante respiro, vanse achegando, caldo, garavanzos e patacas, suavemente perfumados de charouvía e especiados arrecendos, contribuíndo a acender, aínda máis se cabe, todos os sentidos.
En tan carnal entroido, resistirse é inútil devezo, pois de segundo, sexa tomando forma de costela, lombo ou lacón, o sagrado e porcino corpo segue, unha vez máis, facéndose presente en milagreiras aparicións, as máis das veces sobre un leito de mazás, cogomelos e lombarda.
De penitencia, pan e marmelo, canda ao afamado queixo - da D.O. Arzúa Ulloa- abren a procesión das sobremesas, na que orellas, filloas e flores, desfilan humildes acompañando o trono que, cal sacrosanta hostia, ocupa a divina Xiana ou Sacrapasta.
Por suposto, que todos eles se deixan acompañar de bo grado polos viñolvidables caldos -da D.O. Ribeira Sacra- que nas abas do Miño se producen.
Para rematar, permítaseme desde aquí, e procurando sempre contribuír ao benvivir, compartir hoxe o mellor dos meus desexos:
Sexas de lareira ou de ribeira, Paz e Ben para ti en cada xeira.
*“a gusto”: Esta expresión empregámola polas terras deTaboada co significado de a modo, pouco a pouco. Vai a gusto = vai a modiño, fai as cousas a gusto = fai as cousas a modo; faino a gusto = faino pouco a pouco.
Francisco do Romualdo